Verlies van een ouder

Het verlies van een ouder heeft voor een gezin met opgroeiende kinderen *) andere gevolgen dan voor een gezin met volwassen kinderen die reeds langer uitwonend zijn.Voor deze laatste categorie kinderen wordt het overlijden van één van de ouders als een min of meer 'natuurlijk' verlies gezien. De kinderen leven emotioneel en economisch onafhankelijk van de ouders en het verlies ligt in de lijn der verwachting. Toch kan het een zeer ingrijpende gebeurtenis zijn en een scala aan gevoelens oproepen. Vooral wanneer er sprake was van een ambivalente kind-ouder verhouding.

Na het overlijden van één van de ouders gaat de eerste aandacht van de kinderen uit naar de zorg voor de achterblijvende ouder die, misschien wel voor het eerst, alleen komt te wonen. Het verlies van de tweede ouder betekent het definitieve einde van het kind-zijn. Het ouderlijk huis verdwijnt en dat kan op elke leeftijd gevoelens van grote eenzaamheid teweeg brengen. De buffer tussen de dood en de eigen eindigheid is weg.

De relatie tussen broers en zussen kan in deze periode erg veranderen. Er kan een grotere verbondenheid ontstaan maar ook bestaat de kans op conflicten. Na het overlijden van beide ouders ontstaat in het "volwassen gezin" dikwijls een 'herordening' van de betrekkingen.

*) Zie "Rouw bij kinderen tot 12 jaar", "Rouw bij jongeren vanaf 12 jaar" en "Verlies binnen het gezin met opgroeiende kinderen".

Literatuur: "verlies van ouders"