Rouw bij jongeren vanaf 12 jaar

Wanneer je als jongere iemand uit je directe omgeving verliest, kan dat verwarrende gevoelens geven. Het is niet alleen ingrijpend om iemand uit het eigen gezin of van de familie te verliezen; ook het overlijden van een vriend, vriendin of klasgenoot kan een grote confrontatie met de dood betekenen en heftige reacties oproepen. Omdat je na een verlies kwetsbaarder bent, is het niet gemakkelijk om over je gevoelens te praten. Bovendien zullen maar weinig leeftijdgenoten deze gevoelens uit ervaring kunnen herkennen. Het is van belang één of meerdere vertrouwde contacten te hebben of te zoeken om bij terecht te kunnen als het moeilijk is. Schrijven en muziek luisteren zijn ook manieren voor veel jongeren om zich te uiten. Onderling contact via internet kan door jongeren als ondersteunend ervaren worden.

Jongeren weten van de onomkeerbaarheid van de dood maar houden zich weinig bezig met het probleem van de sterfelijkheid. Anders wordt het als iemand in hun directe omgeving overlijdt.

Jongeren zijn zich aan het ontwikkelen tot volwassen persoonlijkheden. Een jongere rouwt met het bewustzijn van een adolescent. De reacties worden daarom niet altijd begrepen door volwassenen; het verband met het verlies is niet altijd duidelijk.

Ontreddering, opstandigheid, terugtrekken in zichzelf, niet accepteren van enige bemoeienis zijn reacties die bij de rouwende adolescent kunnen horen. Indirecte reacties kunnen zijn: spijbelen, risicovol gedrag (het uitdagen van de dood), drugsgebruik enzovoort.

Bij het verlies van een van de ouders krijgen of nemen jongeren soms teveel verantwoordelijkheid in het gezin.

Hoewel jongeren in rouw altijd als volwassenen benaderd moeten worden, is het goed om te proberen met hen in contact te blijven. Het is van belang dat jongeren de ruimte krijgen te rouwen zoals zij dat zelf willen. Zij kunnen een grote verbondenheid ervaren met diegenen die hen die gelegenheid bieden. Het is goed om jongeren te stimuleren hun verdriet te delen met anderen, met name met hun vrienden en vriendinnen.

Leraren en mentoren op school kunnen door het bieden van vertrouwen ook veel voor hen betekenen. Jongeren willen niet graag dat de aandacht in de groep op hen gericht wordt. Tocht blijft extra aandacht, ook na langere tijd, belangrijk. De leerkracht kan hen in de pauze of na school individueel benaderen.

Literatuur: "Kinderboeken" en "boeken over kinderen als nabestaanden"