Verlies binnen het gezin met opgroeiende kinderen

De manier waarop het verlies van vader, moeder of kind in een gezin wordt verwerkt hangt af van de plaats die de overledene had binnen het gezin, de samenstelling van het gezin, de gezinscultuur en de gezinsidentiteit. De dood van een gezinslid betekent dat de bestaande gezinsstructuur uiteen valt. Het overlijden van een ouder kan vér strekkende gevolgen hebben, die niet alleen emotioneel, maar ook economisch sterk ontwrichtend kunnen zijn voor het gezin.

Naast het individuele verdriet van de gezinsleden, die elk hun eigen specifieke relatie en historie hebben met de overledene, delen zij ook als groep dat verdriet.

Gezinsrouw wordt in belangrijke mate bepaald door de normen en waarden in het gezin die bepalen of alle gezinsleden evenredig veel ruimte krijgen om de rouw te uiten. Men heeft bovendien een periode van aanpassing nodig om tot een definitieve nieuwe rolverdeling binnen het gezin te komen. De oudste zoon werpt zich bijvoorbeeld op als 'de man in huis', een dochter voelt zich sterk verantwoordelijk voor de vader of de jongste neemt als troost voor de ouders de hobby over van het gestorven broertje.

Het is van belang dat de ouders of de achterblijvende ouder de ouderrol kunnen/kan behouden en dat kinderen zich overeenkomstig hun leeftijd mogen blijven gedragen. Bovendien is het belangrijk dat ouders kinderen de ruimte geven om ook buiten het gezin terecht te kunnen met hun reacties.

Literatuur: "boeken over kinderen als nabestaanden"